สำนักบริการวิชาการ มหาวิทยาลัยบูรพา - โรคเอแอลเอส : โรคกล้ามเนื้ออ่อนแรง

สำนักบริการวิชาการ มหาวิทยาลัยบูรพา

Username:	Password:
Save Password

All Forums

รวมบทความวิชาการน่ารู้

บทความรายการก้าวไกลในโลกกว้าง

โรคเอแอลเอส : โรคกล้ามเนื้ออ่อนแรง

ตั้งหัวข้อใหม่

ตอบกลับหัวข้อนี้

พรินต์ส่งให้เพื่อน

Author

Topic

admin
Forum Admin

2937 Posts

Posted - 18 Sep 2007 : 13:55:38

ปีงบประมาณ 50

โรคเอแอลเอส : โรคกล้ามเนื้ออ่อนแรง
รองศาสตราจารย์บัญญัติ สุขศรีงาม
ภาควิชาจุลชีววิทยา คณะวิทยาศาสตร์
มหาวิทยาลัยบูรพา
เมื่อไม่นานมานี้มีข่าวการเสียชีวิตของร้อยตำรวจเอกพเยาว์ พูลธรัตน์ นักกีฬาที่ทำชื่อเสียงให้กับประเทศไทยมาแล้ว โดยเป็นนักมวยไทยคนแรกที่ได้เหรียญทองแดงจากการแข่งขันกีฬาโอลิมปิค สำหรับสาเหตุที่ทำให้เสียชีวิตเกิดจากการเป็นโรคชนิดหนึ่งที่เรียกว่า โรคเอแอลเอสหรือโรคอะไมโอโทรฟิค แลเทอรอล สเคอโรซิส (ALS : Amyotrophic Lateral Sclerosis) หรือโรคกล้ามเนื้ออ่อนแรง
โรคเอแอลเอสมีพบค่อนข้างน้อยมาก ในต่างประเทศจะพบโรคนี้ 1 คนต่อประชากร 100,000 คน สำหรับในประเทศไทยมีพบผู้ป่วยน้อยมาก จากข้อมูลของสถาบันประสาทวิทยาจะมีผู้มารักษาปีละประมาณ 100 – 150 คนและรับรักษาเป็นผู้ป่วยในปีละประมาณ 5 คน เท่านั้น โรคนี้ยังไม่ทราบว่าเกิดจากสาเหตุใด แต่เคยมีรายงานว่าผู้ที่เป็นโรคนี้มักจะมีบุคคลในครอบครัวหรือญาติพี่น้องเคยเป็นโรคมาก่อน แต่ยังไม่ทราบว่าเป็นโรคทางพันธุกรรมหรือไม่
โรคเอแอลเอสเกิดจากการเสื่อมสลายของเซลล์ประสาทที่ควบคุมการเคลื่อนไหวของกล้ามเนื้อแขนขา ลำตัว การกลืนและการหายใจ อาการที่ปรากฏจะเกิดการอ่อนแรงของกล้ามเนื้อแขนหรือขาหรือเกิดกับทั้งแขนและขาไปพร้อม ๆ กัน อาการอ่อนแรงจะรุนแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งเกิดกับกล้ามเนื้อควบคุมการกลืน การพูดและการหายใจ จึงเสียชีวิตในที่สุด
สำหรับการตรวจวินิจฉัยโรคเอแอลเอสนั้น แพทย์จะสังเกตจากอาการพบคลีนิคที่มีลักษณะการอ่อนแรงของกล้ามเนื้อแขนหรือขา โรคนี้ยังไม่มียารักษาให้หายเป็นปกติได้ ถ้าหากพบว่าผู้ป่วยแล้วก็จะให้การรักษาด้วยยาไรลูโซนเพื่อบรรเทาอาการของโรค จึงสามารถยืดอายุผู้ป่วยออกไปได้อีกระยะหนึ่ง ส่วนมากผู้ป่วยจะอยู่รอดได้อีก 3 – 4 ปี แต่ผู้ป่วยร้อยละ 20 สามารถอยู่รอดได้นาน 5 ปี และผู้ป่วยร้อยละ 10 สามารถอยู่รอดได้นาน 8 ปี
ท่านผู้ฟังที่เคารพ โรคเอแอลเอสหรือโรคกล้ามเนื้ออ่อนแรงเป็นโรคที่มีโอกาสเกิดได้กับบุคคลทุกสาขาอาชีพและเมื่อมีอาการของโรคแล้วก็ยังไม่มียารักษาให้หายเป็นปกติได้ การรักษาจึงเพียงแต่ช่วยบรรเทาอาการรุนแรงของโรคเพื่อช่วยยืดอายุผู้ป่วยให้ยาวนานไปได้อีกระยะหนึ่งเท่านั้นและเนื่องจากโรคนี้ยังไม่ทราบว่าเกิดจากสาเหตุใด โอกาสการป้องกันการเกิดโรคจึงทำได้ค่อนข้างยาก วิธีที่ดีที่สุดก็คือหมั่นสังเกตสุขภาพของตนเอง ถ้าหากรู้สึกว่ามีการอ่อนแรงของกล้ามเนื้อแขนหรือขาก็ควรรีบมาพบแพทย์โดยเร็วเพื่อตรวจวินิจฉัย ถ้าพบว่าเป็นโรคนี้จะได้รับการรักษาอย่างทันท่วงที จะช่วยบรรเทาความรุนแรงของโรคได้ด้วยครับ

เอกสารอ้างอิง

1. มติชน 16 สิงหาคม 2549

Topic

ตั้งหัวข้อใหม่

ตอบกลับหัวข้อนี้

พรินต์ส่งให้เพื่อน

Jump To:

สำนักบริการวิชาการ มหาวิทยาลัยบูรพา

This page was generated in 0.03 seconds.

Snitz Forums 2000